ندارد اگر يكى از اين دو ، قبل يا بعد از بلوغ فوت كرد ديگرى از او ارث مىبرد . متن : « و امّا اذا زوّجهما الفضوليان فيتوقف على اجازتهما بعد البلوغ أو اجازة وليهما قبله » اما اگر صغيرين را فضولى تزويج كرد و از هر دو طرف عقد فضولى بود عقد موقوف بر اجازه اينها بعد از بلوغ يا اجاز ولىّ اين دو قبل از بلوغ است . متن : « فان بلغا و أجاز اثبتت الزوجية و يترتب عليها أحكامها من حين العقد لما مرّ من كون الاجازه كاشفة » اگر ولىّ قبل از بلوغ اجازه نكرده بود امّا صغيرين خودشان بعد از بلوغ عقد را اجازه كردند زوجيت ثابت مىشود و احكام زوجيّت از حين عقد - نه از حين اجازه - مترتب مىشود . به عقيده صاحب عروة اجازه كاشف است از صحت عقد من حين العقد به نحو كشف حقيقى ولى به عقيده ما اجازه كاشف است به نحو كشف حكمى يعنى تمام آن احكام و آثار صحت من حين العقد - مهريه ، نفقه ، ارث و احكام مصاهره - بار مىشود . البته تفصيلى در اينها هست كه در مسائل بعدى مىآيد . متن : « و ان ردّا أو ردّ أحدهما او ماتا او مات احدهما قبل الاجازة كشف عن عدم الصحة من حين الصدور » اگر هر دو يا يكى از اين دو ، عقد فضولى را ردّ كنند يا آنكه هر دو يا يكى از آن دو قبل از اجازه بميرند يعنى ولىّ قبل از بلوغ اجازه نكرده « 1 » و خود اينها نيز بعد از بلوغ اجازه نكردند و هر دو يا يكى از آنها از دنيا رفتند كشف از عدم صحت عقد از حين

--> ( 1 ) - سؤال : آيا ولىّ مىتواند بعد از مرگ صغير عقد او را براى قبل از مرگ اجازه كند تا احكام زوجيّت به لحاظ زمان حيات و بعد از آن بار شود . جواب : از ادله ولايت بر اشخاص عموم يا اطلاق يا دليل خاصى كه براى ولىّ حق چنين نكاحى براى ما سبق را ثابت كند و دليل روشنى باشد نداريم و صحيحه ابى عبيده حذاء هم اطلاق دارد ، اين صحيحه كه حكم به بطلان نكاح به موت أحد الصغيرين قبل الاجازه كرده است قيدى ندارد و در آن نيامده كه اگر ولىّ شرعى داشتند و او بعد از موت يكى از صغيرين عقد را امضاء كند عقد صحيح است .